شاهنامه فردوسى ( شاهنامة الفردوسى - شاهنامه بالفارسى معناها كتاب الملوك ) هى ملحمه ايرانيه ضخمه بتتكون من 60.000 بيت شعرى كتبها الشاعر الفارسى الفردوسى (932-1020) و بتعتبر عمل أدبى لغوى فنى متكامل و اعظم عمل ادبى فارسى و من أعظم الاعمال الادبيه على مستوى الادب العالمى واترجمت للغات كتيره. بالشاهنامه رجع الفردوسى للإيرانيين ايمانهم بنفسهم و بتاريخهم و لغتهم و ثقافتهم اللى حاول الغزاه العرب بعد احتلالهم لإيران تشويهم و تهميشهم. و بيتقال ان لولا اشعار الفردوسى لكان تاريخ ايران و لغتها وثقافتها انحصرت فى شوية كتب عربى دخلت ايران بعد الاحتلال العربى. الشاهنامه وحدت الإيرانيين و عرفتهم بتاريخهم و بملوكهم العظام اللى حاول العرب تشويه صورتهم فى عقول الايرانيين زى ماعملو فى مصر اللى استكان كتير من اهلها لتحجيم تاريخها اللى بقى بيبتدى عندهم من 642 بعد الميلاد مش من الاف السنين قبل الميلاد ، و قوت الشاهنامه مركز اللغه الفارسيه فى مواجهة اللغه العربى اللى حاول العرب فرضها على الايرانيين . فى رأى الدارسين شاهنامة الفردوسى بينت قدرات الايرانيين و حسستهم بالكرامه التاريخيه و خلتهم يصمدو قدام الغزو العربى اللى حاولو تدمير تاريخ ايران العظيم و الثقافه الايرانيه و لغتها لحساب الثقافه العربيه و اللغه العربى الدخلاء. الفردوسى كان هدفه الاولانى توصيل تاريخ ايران المليان بالأمجاد للأجيال المتعاقبه عشان تعرف و تفتخر بتاريخ ايران و أمجاد الأجداد. وعمل الفردوسى كل اللى فى وسعه لطرد الألفاظ و الكلمات العربى من ملحمته و ماسمحش ان يكون للكلام العربى اللى دخل ايران مع الإحتلال اكتر من 40% من النص ، فرجع للحياه كلمات ايرانيه بهلويه لتعضيد اللغه الايرانى واستخدم كلمات ايرانيه ماعادتش متداوله فقدر بكده انه يحجم اللغه العربى فى مواجهة اللغه الايرانيه.